Oznakowanie CE – definicja i podstawa prawna
Oznakowanie CE to znak, przez którego umieszczenie producent wskazuje, że produkt jest zgodny z wymaganiami unijnych przepisów harmonizacyjnych przewidujących jego umieszczanie.
Oznakowanie CE to – według definicji z rozporządzenia (WE) nr 765/2008 – oznakowanie, poprzez które producent wskazuje, że produkt jest zgodny z mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi we wspólnotowym prawodawstwie harmonizacyjnym przewidującym umieszczanie takiego oznakowania. CE nie jest znakiem jakości ani znakiem pochodzenia.
Podstawa prawna
Ramy oznakowania CE tworzą dwa akty z 2008 roku, nazywane razem „nowymi ramami prawnymi”:
- rozporządzenie (WE) nr 765/2008 – zawiera definicję oznakowania CE i ogólne zasady jego stosowania (art. 30) oraz przepisy o akredytacji;
- decyzja nr 768/2008/WE – określa wspólne ramy dla unijnych aktów harmonizacyjnych: definicje podmiotów gospodarczych, moduły oceny zgodności oraz wzór deklaracji zgodności UE.
Konkretne wymagania dla grup produktów zawierają odrębne akty sektorowe, m.in. dotyczące zabawek, maszyn, sprzętu elektrycznego, kompatybilności elektromagnetycznej czy środków ochrony indywidualnej. Oznakowanie CE dotyczy wyłącznie produktów objętych co najmniej jednym takim aktem.
Elementy systemu CE
Ocena zgodności
Procedura, w której wykazuje się spełnienie wymagań dotyczących produktu. Decyzja 768/2008/WE opisuje ją w postaci modułów oznaczonych literami – od wewnętrznej kontroli produkcji prowadzonej przez samego producenta po procedury z udziałem jednostki notyfikowanej. Akt sektorowy wskazuje, które moduły mają zastosowanie.
Dokumentacja techniczna
Zbiór dokumentów opisujących projekt, wytwarzanie i działanie produktu, które pozwalają ocenić jego zgodność z wymaganiami. Sporządza ją producent.
Deklaracja zgodności UE
Oświadczenie, w którym producent przyjmuje odpowiedzialność za zgodność produktu z wymaganiami. Wzór jej treści zawiera załącznik III do decyzji 768/2008/WE.
Jednostka notyfikowana
Organ oceny zgodności zgłoszony Komisji Europejskiej przez państwo członkowskie, uprawniony do udziału w określonych modułach oceny zgodności.
Postać oznakowania
Oznakowanie CE składa się z inicjałów „CE” w formie graficznej określonej w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 765/2008. Przy pomniejszaniu lub powiększaniu zachowuje się proporcje wzoru. Jeżeli w ocenie zgodności uczestniczy jednostka notyfikowana, obok znaku CE umieszcza się jej numer identyfikacyjny.
Importer jako pojęcie prawne
Decyzja 768/2008/WE definiuje importera jako osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę w Unii, która wprowadza do obrotu na rynku Unii produkt pochodzący z państwa trzeciego. Obok niego wyróżnia producenta, upoważnionego przedstawiciela i dystrybutora. Status podmiotu wynika z jego roli w łańcuchu dostaw, a nie z nazwy umowy. Podmiot wprowadzający produkt do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym jest w tych ramach traktowany jako producent.
Pojęcia powiązane
- Oznakowanie CE – hasło w słowniku
- GPSR – szerzej w haśle GPSR – definicja
- RoHS – szerzej w haśle REACH i RoHS – definicje
Najczęstsze pytania
Co oznacza znak CE na produkcie?
Oznacza deklarację producenta, że produkt spełnia wymagania unijnych przepisów harmonizacyjnych, które przewidują umieszczanie oznakowania CE. Nie jest to znak jakości ani informacja o kraju pochodzenia.
Czym różni się deklaracja zgodności UE od dokumentacji technicznej?
Deklaracja zgodności UE to krótkie oświadczenie producenta o zgodności produktu z wymaganiami. Dokumentacja techniczna to zbiór dokumentów – projektowych, produkcyjnych i z badań – na których ta deklaracja się opiera.
Kogo prawo UE uznaje za importera?
Według decyzji 768/2008/WE importer to osoba fizyczna lub prawna z siedzibą w Unii, która wprowadza do obrotu na rynku Unii produkt pochodzący z państwa trzeciego.