Cło i VAT z tytułu importu towarów – definicje i podstawa opodatkowania
Cło to należność przywozowa pobierana od towarów spoza Unii Europejskiej na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, a VAT z tytułu importu to podatek od towarów i usług należny od przywozu towarów z państwa trzeciego.
Cło to należność publicznoprawna pobierana przy przywozie towarów nieunijnych na obszar celny Unii Europejskiej. VAT z tytułu importu towarów (potocznie: VAT importowy) to podatek od towarów i usług, który powstaje w związku z przywozem towarów z terytorium państwa trzeciego. Obie należności powstają przy tym samym zdarzeniu, ale wynikają z odrębnych przepisów: cło z prawa celnego Unii, VAT z ustawy krajowej wdrażającej dyrektywę VAT.
Definicja
Cło i dług celny
Unijny kodeks celny posługuje się pojęciem należności celnych przywozowych, czyli należności pobieranych przy przywozie towarów. Obowiązek ich zapłaty nazywa się długiem celnym – kodeks definiuje go jako ciążący na osobie obowiązek uiszczenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych. Dług celny w przywozie powstaje w szczególności z chwilą objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu.
Stawka celna
Stawka celna to wysokość cła przypisana do konkretnego towaru we Wspólnej Taryfie Celnej. Wynika z klasyfikacji taryfowej towaru (kod CN lub TARIC) i może mieć postać stawki procentowej od wartości celnej (stawka ad valorem), stawki kwotowej od jednostki miary lub stawki mieszanej. Obok cła konwencyjnego mogą występować cła dodatkowe, np. antydumpingowe lub wyrównawcze.
VAT z tytułu importu
Ustawa o podatku od towarów i usług wymienia import towarów na terytorium kraju wśród czynności podlegających opodatkowaniu. Obowiązek podatkowy z tytułu importu powstaje co do zasady z chwilą powstania długu celnego.
Podstawa prawna / gdzie jest zdefiniowane
- Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 – unijny kodeks celny: definicje długu celnego i należności przywozowych (art. 5), Wspólna Taryfa Celna jako podstawa należności (art. 56), wartość celna (art. 69–74), powstanie długu celnego w przywozie (art. 77).
- Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87: Nomenklatura scalona i Wspólna Taryfa Celna, w której zapisane są stawki.
- Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: import jako czynność opodatkowana (art. 5), obowiązek podatkowy w imporcie (art. 19a), podstawa opodatkowania w imporcie (art. 30b).
- Dyrektywa Rady 2006/112/WE: unijne ramy wspólnego systemu VAT, w tym opodatkowanie importu.
Podstawa opodatkowania VAT w imporcie
Art. 30b ustawy o VAT stanowi, że podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, a przy towarach akcyzowych – także o podatek akcyzowy. Podstawa obejmuje ponadto koszty dodatkowe, takie jak prowizja, opakowanie, transport i ubezpieczenie, o ile nie zostały wliczone do wartości celnej, ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Ustawa definiuje pierwsze miejsce przeznaczenia jako miejsce wskazane w liście przewozowym lub innym dokumencie przewozowym. Do podstawy dolicza się również opłaty i inne należności pobierane przez organy celne z tytułu importu.
Z tej konstrukcji wynika zależność między pojęciami: wartość celna jest podstawą dla cła, a cło wchodzi następnie do podstawy dla VAT.
Pojęcia powiązane
Najczęstsze pytania
Co oznacza dług celny?
Według unijnego kodeksu celnego to ciążący na osobie obowiązek uiszczenia kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych. W przywozie powstaje m.in. z chwilą objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu.
Czym różni się cło od VAT z tytułu importu?
Cło jest należnością celną wynikającą z prawa celnego Unii i Wspólnej Taryfy Celnej. VAT z tytułu importu to podatek od towarów i usług uregulowany w ustawie krajowej; jego podstawa obejmuje wartość celną powiększoną o cło.
Co obejmuje podstawa opodatkowania VAT w imporcie?
Zgodnie z art. 30b ustawy o VAT: wartość celną, należne cło, przy towarach akcyzowych akcyzę, a także koszty dodatkowe (np. transport, ubezpieczenie) do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, jeżeli nie weszły do wartości celnej.